Wprowadzenie ogólne
Każda perykopa, czyli fragment tekstu biblijnego jest przedstawiony w kilku tłumaczeniach. Dlaczego? Bo czasem przeczytanie jednego tłumaczenia może nam nie pomóc, zwłaszcza jeśli to tłumaczenie z Biblii Tysiąclecia, gdyż osłuchaliśmy się z nią w Kościele. Inne tłumaczenia mogą nas zdziwić, zaniepokoić, a nawet rozśmieszyć.
Wielu się zniechęca w czytaniu Pisma Świętego ponieważ zaczyna swoją przygodę od zbyt trudnych fragmentów. Jeśli to twoje początki, to zacznij czytanie Biblii najlepiej od czytań z dnia. Np: https://mateusz.pl/czytania/; lub https://niezbednik.niedziela.pl/.
Wprowadzenie szczegółowe
Jak miały być przygotowane chleby i kto miał je spożywać. Czy widzisz tu zapowiedz Eucharystii?
Kpł 24, 5-9
Biblia Tysiąclecia
wyd. 5
5. Następnie weźmiesz najczystszej mąki i upieczesz z niej dwanaście placków. Każdy placek z dwóch dziesiątych efy. 6. Potem ułożysz je w dwa stosy, po sześć w każdym stosie, na czystym stole przed Panem. 7. Na każdym stosie położysz trochę czystego kadzidła - to będzie pamiątka chleba, ofiara spalana dla Pana. 8. W każdy szabat przygotują to przed Panem jako dar nieustanny od Izraelitów, jako wieczne przymierze. 9. To będzie dla Aarona i dla jego synów. Będą to spożywali w miejscu poświęconym. Jest to rzecz najświętsza dla niego spośród ofiar spalanych dla Pana. Ustawa wieczysta.
Biblia Jakuba Wujka
z 1923 r.
5. Weźmiesz téż białéj mąki, i upieczesz z niej dwanaście chlebów, z których każdy będzie miał dwie dziesiąte części: 6. Z których po sześci jeden przeciw drugiemu na stole przeczystym przed Panem położysz. 7. I włożysz na nie kadzidła najjaśniejszego, aby był chleb na pamiątkę obiaty Pańskiéj. 8. Na każdą sobotę będą je odmieniać przed Panem, przyjęte od synów Izraelowych przymierzem wiecznem. 9. I będą Aaronowe i synów jego, aby je jedli na miejscu świętem; bo święte świętych jest z ofiar Pańskich prawem wiecznem.
Biblia księży Paulistów
5. Następnie weźmiesz najczystszą mąkę i upieczesz z niej dwanaście okrągłych chlebów, każdy z dwóch dziesiątych efy mąki. 6. Potem ułożysz je w dwóch rzędach na stole z czystego złota przed PANEM, po sześć w każdym rzędzie. 7. Również w każdym rzędzie położysz czyste kadzidło, by przypominało PANU o ofierze spalanej na Jego cześć. 8. Co szabat Aaron będzie je składał przed PANEM jako nieustanny dar od Izraelitów na znak wiecznego przymierza. 9. Chleby będą należeć do Aarona i jego synów. Będą je jedli w miejscu świętym, bo jest to rzecz najświętsza, która należy do nich z ofiar spalanych na cześć PANA. To będzie prawo wieczne”.
źródło: https://pismoswiete.pl/app/#/tome/Kp%C5%82/chapter/24/
Biblia Pierwszego Kościoła
5. Weźmiecie wyborową mąkę pszenną i upieczecie z niej dwanaście chlebów: każdy chleb będzie zrobiony z dwóch dziesiątych miary. 6. Położycie je na czystym stole przed Panem w dwóch stosach: na każdym stosie sześć chlebów. 7. Na wierzchu stosu położycie czyste kadzidło i sól. Będą one chlebami pamięci, przedstawionymi Panu. 8. Będą kładzione przed Panem zawsze w dniu sztabu wobec synów Izraela dla wiecznego przymierza. 9. Będą one potem dla Aarona i jego synów. Jeść je będą w miejscu poświęconym, bo to będzie dla niego pokarm najświętszy spośród składanych Panu. To jest prawo wieczne.
Biblia Warszawsko-Praska
5. Weźmiesz najczystszą mąkę i upieczesz dwanaście placków. Na każdy placek zużyjesz dwie dziesiąte efy [mąki]. 6. Ułożysz je w dwa stosy na stole ze złota przed Jahwe. 7. Obydwa stosy posypiesz czystym kadzidłem. Będą one służyć za pamiątkę pokarmu, spalanego w ogniu dla Jahwe. 8. Każdego szabatu będziecie zmieniać ten pokarm przed Jahwe jako ustawicznie na nowo składany dar od synów Izraela: jest to przymierze na wieki. 9. Chleby te będą należały do Aarona i jego synów, którzy będą je spożywać na Miejscu Świętym, bo to jest dla nich rzecz bardzo święta wśród ofiar spalanych w ogniu dla Jahwe. Jest to prawo na wieki.
Biblii Ekumeniczna
5. Następnie weźmiesz najlepszej mąki i upieczesz z niej dwanaście placków, każdy placek z dwóch dziesiątych części efy. 6. Potem ułożysz je w dwóch rzędach, po sześć w każdym rzędzie, na stole z czystego złota przed PANEM. 7. Na każdym rzędzie położysz czystego kadzidła, aby na tym chlebie było pamiątką ofiary spalanej dla PANA. 8. W każdym dniu szabatu będą kładzione przed PANEM jako nieustanny dar od Izraelitów, jako wieczne przymierze. 9. Będą one należały do Aarona i do jego synów. Będą je spożywać w miejscu poświęconym, gdyż jest to dla niego rzecz najświętsza spośród ofiar spalanych dla PANA. Postanowienie wieczyste.
źródło: https://biblia.tb.org.pl/biblia/BE/LEV.24/Ksi%C4%99ga-Kap%C5%82a%C5%84ska-24/
Biblia Gdańska
z 1881 r.
5. Weźmiesz też mąki pszennej, a upieczesz z niej dwanaście placków; ze dwu dziesiątych części efy będzie placek jeden. 6. Potem położysz je dwiema rzędami, sześć w rzędzie jednym na stole czystym przed obliczem Pańskiem. 7. Włożysz też na każdy rząd kadzidła czystego, aby było miasto chleba spalone, na pamiątkę ku ofierze ognistej Panu. 8. Na każdy dzień sabatu kłaść je będzie kapłan porządnie przed Panem zawżdy, biorąc je od synów Izraelskich przymierzem wiecznem. 9. I będą należały Aaronowi i synom jego, którzy je jeść będą na miejscu świętem, albowiem rzeczą im to najświętszą jest z ognistych ofiar Pańskich, ustawą wieczną.
.