Wprowadzenie ogólne
Każda perykopa, czyli fragment tekstu biblijnego jest przedstawiony w kilku tłumaczeniach. Dlaczego? Bo czasem przeczytanie jednego tłumaczenia może nam nie pomóc, zwłaszcza jeśli to tłumaczenie z Biblii Tysiąclecia, gdyż osłuchaliśmy się z nią w Kościele. Inne tłumaczenia mogą nas zdziwić, zaniepokoić, a nawet rozśmieszyć.
Wielu się zniechęca w czytaniu Pisma Świętego ponieważ zaczyna swoją przygodę od zbyt trudnych fragmentów. Jeśli to twoje początki, to zacznij czytanie Biblii najlepiej od czytań z dnia. Np: https://mateusz.pl/czytania/; lub https://niezbednik.niedziela.pl/.
Wprowadzenie szczegółowe
Uczniowie proszą Jezusa, by pozostał z nimi. Jezus przychyla się do ich prośby i pozostaje z nimi, i nami... na zawsze, do skończenia świata, we wszystkich tabernakulach.
Łk 24, 28-33
Biblia Tysiąclecia
wyd. 5
28. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. 29. Lecz przymusili Go, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. Wszedł więc, aby zostać wraz z nimi. 30. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. 31. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. 32. I mówili między sobą: Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał? 33. W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem.
Biblia Jakuba Wujka
z 1923 r.
28. I przybliżyli się ku miasteczku, do którego szli, a on okazował, jakoby daléj miał iść. 29. I przymusili go, mówiąc: Zostań z nami; boć się ma ku wieczoru, i dzień się już nachylił. I wszedł z nimi. 30. I stało się, gdy siedział z nimi u stołu, wziął chleb i błogosławił i łamał i podawał im. 31. I otworzyły się oczy ich, i poznali go: a on zniknął z oczu ich. 32. I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił w drodze i Pisma nam otwierał? 33. A wstawszy téjże godziny, wrócili się do Jeruzalem.
Biblia księży Paulistów
28. I zbliżyli się do wsi, do której zdążali, a On sprawiał wrażenie, że idzie dalej. 29. Lecz oni nalegali: „Zostań z nami, gdyż zbliża się wieczór i dzień dobiega końca”. Wszedł więc, aby pozostać z nimi. 30. Gdy zasiedli do stołu, On wziął chleb, odmówił modlitwę uwielbienia, połamał i dawał im. 31. Wtedy otworzyły się im oczy i rozpoznali Go. Lecz On stał się dla nich niewidzialny. 32. I mówili do siebie: „Czy serce nie rozpalało się w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i wyjaśniał nam Pisma?”. 33. W tej samej chwili wybrali się i wrócili do Jeruzalem.
Biblia Pierwszego Kościoła
28. Tak doszli do wsi, do której zmierzali. Wtedy On zaczął udawać, że chce iść dalej. 29. Oni jednak nakłonili Go, mówiąc: „Zostań z nami, bo wieczór blisko, dzień już się przechylił”. Wszedł zatem, aby z nimi zostać. 30. Kiedy z nimi zasiadł do stołu, wziął chleb, pobłogosławił, połamał i podał im. 31. Wtedy oczy im się otwarły i poznali Go. On jednak im zniknął. 32. Wtedy mówił jeden do drugiego: „Czyż nasze serce nie płonęło w nas, gdy z nami rozmawiał w drodze i gdy wykładał nam Pisma?”
33. I zaraz, tej samej godziny, wstali i wrócili do Jeruzalem, Tu zastali zgromadzonych Jedenastu i innych z nimi.
Biblia Warszawsko-Praska
28. I tak znaleźli się już blisko miasteczka, do którego szli. On zamierzał – jak się wydawało – iść dalej. 29. Lecz oni nastawali na Niego mówiąc: Zostań z nami; zbliża się wieczór, dzień się już kończy. Wszedł więc, by zostać z nimi. 30. A kiedy siadł z nimi do stołu, wziął chleb, pobłogosławił i połamał go, a potem podawał im. 31. Wtedy otworzyły się im oczy i rozpoznali Go. Lecz On znikł z ich oczu. 32. Mówili potem do siebie: Czyż nie płonęło w nas serce, gdy przemawiał do nas w drodze i wyjaśniał nam Pisma? 33. I powstawszy, jeszcze tej samej godziny wrócili do Jerozolimy.
Biblii Ekumeniczna
28. Gdy przybliżyli się do wioski, do której zmierzali, On sprawiał wrażenie, że chce pójść dalej. 29. Oni jednak nalegali: Pozostań z nami, bo dzień mija i nadchodzi już wieczór. Wszedł więc, by zostać z nimi. 30. A gdy zasiadł z nimi przy stole, wziął chleb, pobłogosławił, połamał go i podał im. 31. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On stał się dla nich niewidzialny. 32. I powiedzieli do siebie: Czy serce nie biło nam mocniej, gdy mówił do nas w drodze i wyjaśniał Pisma? 33. Powstali i o tej samej godzinie wrócili do Jeruzalem.
Biblia Gdańska
z 1881 r.
28. I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść. 29. Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi. 30. I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im. 31. I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich. 32. I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał? 33. A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu.
Biblia Nawarska
28. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. 29. Lecz przymusili Go mówiąc:
- Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. Wszedł więc, aby zostać z nimi. 30. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. 31. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. 32. I mówili między sobą:
- Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?
33. W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem.