Wprowadzenie ogólne
Każda perykopa, czyli fragment tekstu biblijnego jest przedstawiony w kilku tłumaczeniach. Dlaczego? Bo czasem przeczytanie jednego tłumaczenia może nam nie pomóc, zwłaszcza jeśli to tłumaczenie z Biblii Tysiąclecia, gdyż osłuchaliśmy się z nią w Kościele. Inne tłumaczenia mogą nas zdziwić, zaniepokoić, a nawet rozśmieszyć.
Wielu się zniechęca w czytaniu Pisma Świętego ponieważ zaczyna swoją przygodę od zbyt trudnych fragmentów. Jeśli to twoje początki, to zacznij czytanie Biblii najlepiej od czytań z dnia. Np: https://mateusz.pl/czytania/; lub https://niezbednik.niedziela.pl/.
Wprowadzenie szczegółowe
W tym miejscu Abraham chce oddać pokłon Bogu na Górze Moria, jednak w bardzo dramatycznych okolicznościach. Oznajmia sługom, by zostali na miejscu, bo on sam idzie z synem i osłem na Górę Moria złożyć Panu pokłon. To wydarzenie, w naszym pojmowaniu rzeczywistości, naprawdę wygląda bez sensu, tragicznie i jest mocnym doświadczeniem ciemności, w której nic nie widać. Zwróć uwagę, że Abraham oznajmia sługom, że idzie z synem oddać pokłon, a potem razem wrócą. Myślisz, że tylko tak powiedział, czy naprawdę wierzył, że obaj z powrotem wrócą? A może Abraham dobrze znał Boga. Czy byłeś lub byłaś w takim doświadczeniu? Zobacz ostatnie zdanie, w jaki sposób Abraham nazwał to miejsce „Pan widzi”. Bóg widzi sens tego, o co Cię prosi.
Rdz 22, 1-6
Biblia Tysiąclecia
wyd. 5
1. A po tych wydarzeniach Bóg wystawił Abrahama na próbę. Rzekł do niego: Abrahamie! A gdy on odpowiedział: Oto jestem – 2. powiedział: Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jaki ci wskażę. 3. Nazajutrz rano Abraham osiodłał swego osła, zabrał z sobą dwóch swych ludzi i syna Izaaka, narąbał drzewa do spalenia ofiary i ruszył w drogę do miejscowości, o której mu Bóg powiedział. 4. Na trzeci dzień Abraham, spojrzawszy, dostrzegł z daleka ową miejscowość. 5. I wtedy rzekł do swych sług: Zostańcie tu z osłem, ja zaś i chłopiec pójdziemy tam, aby oddać pokłon Bogu, a potem wrócimy do was. 6. Abraham, zabrawszy drwa do spalenia ofiary, włożył je na syna swego, Izaaka, wziął do ręki ogień i nóż, po czym obaj się oddalili.
Biblia Jakuba Wujka
z 1923 r.
1. Co gdy się stało, kusił Bóg Abrahama, i rzekł do niego: Abrahamie, Abrahamie! A on odpowiedział: Owom ja. 2. Rzekł mu: Weźmij syna twego jednorodzonego, którego miłujesz, Izaaka, a idź do ziemie Widzenia: i tam go ofiarujesz na całopalenie, na jednéj górze, którą ukażę tobie. 3. Abraham tedy wstawszy w nocy, osiodłał osła swego: wziąwszy z sobą dwu młodzieńców, i Izaaka syna swego: a narąbawszy drew do całopalenia, szedł na miejsce, na które mu Bóg rozkazał. 4. A dnia trzeciego, podniósłszy oczy, ujrzał miejsce z daleka: 5. I rzekł do sług swoich: poczekajcie tu z osłem: a ja z dziecięciem aż do onąd pośpieszywszy, skoro uczynimy pokłon, wrócimy się do was. 6. Nabrał téż drew całopalenia, i włożył na Izaaka, syna swego, a sam niósł w rękach ogień i miecz. A gdy obaj szli pospołu,
Biblia księży Paulistów
1. Po tych wydarzeniach Bóg wystawił Abrahama na próbę. Zawołał: „Abrahamie!”. On odpowiedział: „Oto jestem”. 2. Wtedy Bóg rzekł: „Idź do kraju Moria razem z twoim jedynym synem Izaakiem. Tam złożysz go na ofiarę na jednym z pagórków, który ci wskażę”. 3. Nazajutrz Abraham wstał wcześnie, osiodłał swojego osła, wziął ze sobą dwóch służących i swojego syna Izaaka. Narąbał drewna do spalenia ofiary, a następnie poszedł w kierunku miejsca, o którym mówił Bóg. 4. W trzecim dniu Abraham podniósł oczy i z daleka dostrzegł to miejsce. 5. Wtedy powiedział do swoich sług: „Zostańcie tu z osłem, a ja i chłopiec pójdziemy tam, oddamy pokłon i wrócimy do was”. 6. Wziął więc Abraham drewno do spalenia ofiary i włożył je na swojego syna Izaaka. Wziął też do ręki ogień i nóż, po czym obaj ruszyli.
Biblia Pierwszego Kościoła
1. Po tych wydarzeniach Bóg poddał Abrahama próbie. Zawołał na niego: „Abrahamie, Abrahamie!”. A on odpowiedział: „Jestem tu”. 2. Rzekł mu: „Weź swojego umiłowanego syna, Izaaka, którego tak bardzo kochasz, i idź do krainy wysoko położonej. Tam, na jednym ze wzniesień, które ci wskaże, złóż mi go na ofiarę całopalną”. 3. Nazajutrz Abraham wstał i nałożył juki na swojego osła. Wziął z sobą dwóch ludzi ze służby oraz Izaaka, swojego syna. Narąbał też drew na ofiarę całopalną i pozbierawszy się, wyruszył. Wszedł na tereny, które opisał mu Bóg. 4. Trzeciego dnia podniósł Abraham swe oczy i zobaczył w oddali owo miejsce. 5. Wtedy Abraham rzekł swoim sługom: „Zostańcie tu z osłem, ja natomiast i chłopiec pójdziemy tam, a kiedy złożymy pokłon, wrócimy do was”. 6. Abraham wziął drwa do całopalenia i włożył je na Izaaka, swojego syna. Sam wziął do ręki żar do rozpałki nóż. I poszli dalej we dwóch
Biblia Warszawsko-Praska
1. Po tych wydarzeniach Bóg poddał Abrahama pewnej próbie. Powiedział do niego: Abrahamie! A on odpowiedział: Jestem, Panie! 2. Wtedy rzekł Bóg: Weź twego jedynego i tak bardzo umiłowanego przez ciebie syna, Izaaka, udaj się do krainy Moria i tam, na wzgórzu, które ci wskażę, złóż go w ofierze. 3. Wstał więc Abraham bardzo wczesnym rankiem, osiodłał osła, zabrał ze sobą dwóch służebnych chłopców oraz syna Izaaka, narąbał drew do spalenia ofiary i udał się w drogę do miejsca, które Bóg mu miał wskazać. 4. W trzecim dniu, rozglądając się uważnie, zobaczył owo miejsce. 5. Wtedy powiedział do chłopców służebnych: Zostańcie tu przy ośle. Ja pójdę z moim synem dalej, żeby się pomodlić; potem wrócimy do was. 6. Wziął Abraham drwa przygotowane do spalenia ofiary, włożył je na swego syna Izaaka i ruszył z nim w drogę, mając w ręku zapaloną głownię i nóż.
Biblii Ekumeniczna
1. Po tych wydarzeniach Bóg wystawił Abrahama na próbę. Zawołał do niego: Abrahamie! A on odpowiedział: Oto jestem. 2. I rozkazał: Weź swojego jedynego, ukochanego syna Izaaka i idź do kraju Moria. Tam złóż go na ofiarę całopalną na jednej z gór, którą ci wskażę. 3. Abraham wstał więc wcześnie rano, osiodłał osła, wziął ze sobą dwóch służących oraz Izaaka, swojego syna, narąbał drewna na ofiarę całopalną i udał się na miejsce, które Bóg mu wskazał. 4. Trzeciego dnia Abraham rozejrzał się i ujrzał to miejsce z daleka. 5. Wówczas Abraham zwrócił się do swoich sług: Zostańcie tutaj z osłem, a ja i chłopiec pójdziemy tam, oddamy pokłon i powrócimy do was. 6. Następnie Abraham wziął drewno na ofiarę całopalną, włożył na Izaaka, swojego syna, w rękę wziął ogień i nóż i poszli obaj razem.
źródło: https://biblia.tb.org.pl/biblia/BE/GEN.22/Ksi%C4%99ga-Rodzaju-22/
Biblia Gdańska
z 1881 r.
1. To gdy się stało, kusił Bóg Abrahama, i rzekł do niego: Abrahamie! A on odpowiedział: Owom ja. 2. I rzekł Bóg: Weźmij teraz syna twego, jedynego twego, którego miłujesz, Izaaka, a idź do ziemi Moryja, i tam go ofiaruj na ofiarę paloną, na jednej górze, o którejć powiem. 3. Tedy wstawszy Abraham bardzo rano, osiodłał osła swego, i wziął dwóch sług swoich z sobą, i Izaaka syna swego, a narąbawszy drew na ofiarę paloną, wstał i szedł na miejsce, o którem mu Bóg powiedział. 4. A dnia trzeciego, podniósłszy Abraham oczy swe, ujrzał ono miejsce z daleka. 5. I rzekł Abraham do sług swoich: Zostańcie wy tu z osłem, a ja z dziecięciem pójdziemy aż do onąd, a odprawiwszy modlitwy, wrócimy się do was. 6. Wziął tedy Abraham drwa na ofiarę paloną, i włożył je na Izaaka, syna swego, a sam wziął w rękę swoję ogień i miecz, i szli obaj pospołu.
.